درمان‌های دندان

پالپ دندان چیست و چگونه درمان میشود ؟(2023)

در زمینه دندانپزشکی، عبارت “Root” به معنای ریشه دندان، “Canal” به معنای مجرای دندان و “Therapy” به معنای درمان و معالجه استفاده می‌شود. مفهوم “اندو دندان” (ENDO) به معنای درمان ریشه دندان، که به طور عمومی به آن عصب کشی دندان نیز گفته می‌شود، اشاره دارد. اندودانتیکس یا ریشه درمانی دندان، یک تخصص است که بر اساس آن ریشه دندان حفظ می‌شود و به تشخیص و درمان پالپ‌های آسیب دیده می‌پردازد. روت کانال در شرایطی رخ می‌دهد که پوسیدگی دندان با حجم بالا در دندان وجود دارد و دندان نیاز به درمان ریشه دارد.

عصب دندان چیست؟

بیشترین قسمت ساختار دندان را عاج تشکیل می‌دهد. در داخل عاج دندان، تعدادی عصب و عروق به نام پالپ وجود دارند. پالپ دندان وظیفهٔ عاج‌سازی، دفاع در برابر حملات میکروبی و حسی را بر عهده دارد. در صورتی که بافت نرم داخلی دندان به عفونت مبتلا شود و این عفونت به مناطق اطراف ریشهٔ دندان گسترش یابد، فرد احساس درد و ناراحتی خواهد کرد. در ادامه، به منظور درمان، دندانپزشک با پاکسازی پالپ و پرکردن کانال دندان با مواد خاص دندانپزشکی اقدام می‌کند. به طور معمول، دندان‌های جلویی یک ریشه، دندان‌های کوچک دو ریشه و دندان‌های بزرگ سه تا چهار ریشه دارند. با مراقبت صحیح از دندان‌ها و انجام منظم معاینات دندانپزشکی، می‌توانید به درستی دندان‌های خود را حفظ کنید.

چه چیزهایی باعث آسیب به پالپ میشود؟ 

عدم درمان به موقع پوسیدگی دندان‌ها باعث آسیب به پالپ می‌شود. ورود میکروب به پالپ دندان به تدریج مینای دندان و عاج را تخریب کرده و باعث عفونت و التهاب می‌شود. ضربه‌های ناگهانی و عدم رعایت و مراقبت از دندان در هنگام خوردن غذاها و ترکیبات خوراکی نیز از عواملی هستند که می‌توانند به پالپ آسیب برسانند. عفونت لثه و بیماری‌های لثه نیز می‌توانند به پالپ آسیب برسانند.

مراحل عصب کشی دندان 

بعد از مراحل عکس‌برداری رادیوگرافی از دندان و اعمال تزریق بی‌حسی (در صورت لزوم)، درمان ریشه دندان (عصب‌کشی دندان) شامل مراحل زیر است:

۱. دسترسی به کانال ریشه
۲. تخمین و تعیین طول ریشه
۳. پاکسازی داخل کانال ریشه
۴. پرکردن داخل کانال ریشه
۵. اعمال پانسمان دندان و ترمیم موقت
۶. پرکردن کانال دندان با مواد مناسب و ترمیم دائم

بعضی از علائم عفونت پالپ شامل موارد زیر هستند:

۱. درد در هنگام خوردن یا نوشیدن غذا (به ویژه نوشیدنی‌های سرد یا گرم)
۲. درد هنگام تنفس عمیق یا جویدن
۳. لرزش و شل شدن دندان
۴. تورم لثه در نزدیکی دندان آسیب‌دیده
۵. ترشح چرک از دندان آسیب‌دیده
۶. تورم صورت
۷. تغییر رنگ دندان (تیره شدن)

علائم عفونت پالپ

تفاوت پالپ دندان‌های شیری و دائمی به شرح زیر است:

با توجه به تحقیقات انجام شده درباره تفاوت پالپ دندان‌های شیری و دائمی، محققان به این نتیجه رسیده‌اند که علاوه بر وجود یک ناحیه کلاهی شکل از فیبرهای شبکه‌ای و کلاژنی در پالپ تاجی دندان‌های شیری، هیچ تفاوت ساختمانی دیگری بین پالپ دندان‌های شیری و دائمی وجود ندارد.
با این حال، تجربه نشان می‌دهد که پاسخ دندان‌های شیری نسبت به ضربه، تهاجم میکروبی، تحریکات و داروها با دندان‌های دائمی متفاوت است، این ممکن است به دلیل تفاوت‌های آناتومیکی موجود باشد.
بعضی از دندانپزشکان معتقدند که حساسیت دندان‌های شیری نسبت به درد کمتر است نسبت به دندان‌های دائمی، احتمالاً به دلیل تفاوت در تعداد یا نحوه انتشار عناصر عصبی است.
در دندان‌های دائمی، فیبرهای عصبی به طور اصلی در بین ادنتوبلاست‌ها (سلول‌های سازنده عاج) پایان می‌یابند، اما در دندان‌های شیری، فیبرهای عصبی پالپ تا ناحیه ادنتوبلاستی رسیده و به صورت پایانه‌های آزاد عصبی خاتمه می‌یابد.

علائم آسیب دیدگی پالپ

علائم آسیب دیدگی پالپ دندان ممکن است به شرایط مختلفی وابسته باشند. اغلب این شرایط ناشی از پوسیدگی دندان هستند و ممکن است علاوه بر درد، علائم زیر نیز ظاهر شوند:

  • التهاب
  • افزایش حساسیت به سرما و گرما
  • حساسیت به مواد شیرین و غیره
شاید این مطلب جذاب باشد
کامپوزیت دندان بهتر است یا لمینت؟

اگر با عفونت جدی پالپ دندان روبرو شوید، ممکن است شاهد موارد زیر باشید:

  • تب
  • بوی بد دهان
  • آبسه دندان یا ترشح چرک
  • تورم در اطراف گونه
  • تورم غدد لنفاوی

در صورت مشاهده هر یک از علائم فوق، بهتر است به سرعت به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر دندانپزشک مشکل را به موقع تشخیص دهد، احتمالاً نیاز به روش‌های درمانی پیچیده کمتری خواهید داشت و ترمیم سلامت دندان آسان‌تر خواهد بود.

تفاوت پالپوتومی و پالپوکتومی

تفاوت بین پالپوتومی و پالپوکتومی در واقع در شباهت‌های زیادی با یکدیگر قرار دارند. اما یک تفاوت مهم بین آن‌ها وجود دارد که در فرآیند پالپوتومی، بافت پالپ تنها از قسمت تاج دندان برداشته می‌شود، در حالی که در پالپوکتومی، بافت موجود در هر دو بخش تاج و ریشه دندان خالی می‌شود. وقتی جراح ریشه تشخیص می‌دهد که دندان باید حفظ شود، هر دو فرآیند از ازدست دادن دندان جلوگیری می‌کنند. این دو فرآیند با کمک بی‌حسی موضعی انجام می‌شوند و به صورت کاملاً بی‌درد صورت می‌گیرند.

در صورتی که در طی معاینات مشخص شود دندان دارای یک حفره عمیق است، اما حفره به حدی پیشرو نشده است که نیاز به خلع دندان باشد، احتمالاً نیاز به پالپوتومی یا پالپوکتومی خواهد بود. پس از این فرآیندها، معمولاً یک روکش ضدزنگ روی تاج دندان قرار داده می‌شود تا برای مدت زمان بیشتری از ورود باکتری به پالپ و ریشه دندان جلوگیری شود.

در صورتی که حفره به پالپ نزدیک باشد، دندانپزشک باید تصمیم بگیرد که بین پالپوتومی و پالپوکتومی کدام را انتخاب کند تا پس از بی‌حسی و باز کردن دندان، وضعیت پالپ دندان را بررسی کند. به دلیل اینکه رادیوگرافی با استفاده از پرتوهای ایکس تنها قادر به دیدن بافت‌های سخت است، تا زمانی که درون دندان بررسی نشود، تقریباً غیرممکن است وضعیت پالپ دندان (آیا عفونی است یا در حال از دست‌رفتن است) را بفهمیم. با این حال، اگر در تصویر رادیوگرافی نشانه‌های رادیولوسنسی (میزان نفوذپذیری انرژی تشعشعی، مانند پرتوهای ایکس یا پرتوهای حرارتی) در اطراف دندان مشاهده شود، می‌توان نتیجه گرفت که دندان یا نیاز به خلع شدن دارد یا نیاز به پالپوکتومی دارد.

درمان پالپ

درمان پالپ، یکی از روش‌های خلاقانه و مفید در حوزه درمان عصب دندان است. در مقابل سایر روش‌های درمانی که به برداشتن محتویات عصبی و خونی در ناحیه تاج و ریشه دندان منجر می‌شوند، در این روش متخصص ریشه‌درمانی تنها بخش آلوده پالپ دندان را حذف می‌کند و سپس با استفاده از مواد زیست‌سازگار ویژه، ناحیه آسیب‌دیده را ترمیم کرده و بقیه پالپ دندان را حفظ و نجات می‌دهد. در واقع، در پایان این درمان، بیمار به فاز عصب‌کشی وارد نمی‌شود و دندانش همچنان دارای عصب و خون است و به طور طبیعی فعالیت می‌کند. همچنین، عمر طبیعی دندان نیز ادامه می‌یابد و دندان به تحریکات طبیعی با پاسخ مناسبی واکنش می‌دهد.

درمان پالپ

پالپ کپ مستقیم چیست؟

پالپ کاپ مستقیم یک روش درمانی در حوزه دندانپزشکی است که برای ترمیم و تقویت پالپ دندان استفاده می‌شود. این روش معمولاً در مواردی اعمال می‌شود که پالپ دندان به علت تصادف، شکستگی دندان یا ترمیم‌های قبلی آسیب دیده است.

فرایند پالپ کاپ مستقیم شامل مراحل زیر است:

۱. آماده‌سازی دندان: ابتدا، دندان برای دریافت پالپ کاپ مستقیم آماده می‌شود. این شامل پاکسازی دندان از هرگونه پر شدگی، ترمیم‌های قدیمی و باکتری‌ها است. سپس دندان به طور دقیق شستشو و خشک می‌شود.

۲. ایجاد کاویتی: یک کاویتی (منظره) در سطح تاجی دندان ایجاد می‌شود تا به پالپ دسترسی بهتری داشته باشد. این کاویتی معمولاً به صورت مستطیلی یا استوانه‌ای شکل است و با استفاده از برداشتن بافت دندان ایجاد می‌شود.

شاید این مطلب جذاب باشد
دلایل مکیدن انگشت دست در کودکان چیست؟ + روش های جلوگیری از مکیدن انگشت کودکان

۳. محلول ضدعفونی کننده: در مرحله بعدی، یک محلول ضدعفونی کننده معمولاً از نوع هیپوکلریت سدیم یا پروکسید هیدروژن به داخل کاویتی اعمال می‌شود. این محلول به کنترل باکتری‌ها و عفونت‌های موجود در پالپ کمک می‌کند.

۴. پر کردن پالپ: پس از ضدعفونی کردن کاویتی، پالپ کاپ مستقیم به داخل کاویتی پر می‌شود. این ماده ترکیبی است که معمولاً از مواد زیست‌سازگار مثل کاشتنی‌های کربنات کلسیم و رزین‌های ترمیمی تشکیل شده است. پر کردن پالپ باعث تقویت و ترمیم پالپ دندان می‌شود.

۵. ترمیم دندان: در مرحله آخر، کاویتی و پالپ کاپ مستقیم با استفاده از مواد ترمیمی مناسب مانند رزین‌های کامپوزیت ترمیم می‌شوند. این مرحله به ترمیم و استحکام بخشیدن به ساختار دندان کمک می‌کند.

پس از انجام پروسه پالپ کاپ مستقیم، دندان تقویت شده و پالپ آسیب دیده بهبود می‌یابد. این روش به دندان امکان بازگشت به فعالیت طبیعیپالپ کاپ مستقیم یک روش درمانی در حوزه دندانپزشکی است که برای ترمیم و تقویت پالپ دندان استفاده می‌شود. این روش معمولاً در مواردی اعمال می‌شود که پالپ دندان به علت تصادف، شکستگی دندان یا ترمیم‌های قبلی آسیب دیده است.

پالپ کاپ غیرمستقیم: روش درمانی برای ترمیم و تقویت پالپ دندان

پالپ کاپ غیرمستقیم یک روش درمانی متداول در حوزه دندانپزشکی است که برای ترمیم و تقویت پالپ دندان استفاده می‌شود. این روش معمولاً در مواردی اعمال می‌شود که پالپ دندان به علت التهاب شدید، عفونت، تصادف، شکستگی دندان یا ترمیم‌های قبلی آسیب دیده است و امکان استفاده از پالپ کاپ مستقیم وجود ندارد.

روش درمانی برای ترمیم

پالپ دندان، قسمت حیاتی داخلی دندان است که شامل بافت عصبی، رگ‌ها و بافت های سیستم ریشه می‌باشد. هنگامی که پالپ دندان تحت تأثیر التهاب، عفونت یا آسیب قرار می‌گیرد، عادت‌های روزمره مثل خوردن و نوشیدن می‌تواند باعث درد و تحریک شدید شود. در چنین مواردی، پالپ کاپ غیرمستقیم به عنوان یک روش درمانی موثر و پایدار برای بازسازی و تقویت پالپ دندان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فرایند پالپ کاپ غیرمستقیم شامل چندین مرحله است. ابتدا، دندان برای دریافت پالپ کاپ غیرمستقیم آماده می‌شود. این شامل پاکسازی دندان از هرگونه پرشدگی، ترمیم‌های قدیمی و باکتری‌ها است. سپس دندان به طور دقیق شستشو و خشک می‌شود.

بعد از آماده‌سازی دندان، یک کاویتی (منظره) در سطح تاجی دندان ایجاد می‌شود. این کاویتی معمولاً به صورت مستطیلی یا استوانه‌ای شکل است و با استفاده از برداشتن بافت دندان ایجاد می‌شود. این کاویتی به پالپ دسترسی بهتری می‌دهد و فضای لازم برای قرارگیری پالپ کاپ را ایجاد می‌کند.

سپس، پس از ایجاد کاویتی، پالپ دندان با مواد موقتی مانند پوسته کاپ پر می‌شود. این پوسته معمولاً از مواد آنتی‌بکتریال و ضد التهاب تشکیل شده است و هدف آن حفظ پالپ و کنترل عفونت است. پالپ موقت که پر شده است، فرصت لازم را به پالپ اصلی می‌دهد تا بهبود یابد و حالت عادیخود را بهبود ببخشد.

در مرحله بعدی، عفونت و التهاب در پالپ بررسی می‌شود. در صورت وجود عفونت شدید، ممکن است نیاز به جراحی ریشه دندان (روت‌کانال) باشد تا عفونت کاملاً از بین برود و پالپ تحت درمان قرار گیرد. در غیر این صورت، پس از تأیید عدم وجود عفونت شدید، پالپ دندان با مواد دائمی و مقاوم پر می‌شود.

مواد دائمی که برای پر کردن پالپ دندان استفاده می‌شوند، معمولاً از جنس رزین کامپوزیت یا سرامیک هستند. این مواد به شکل لایه‌هایی بر روی پالپ قرار می‌گیرند و با استفاده از تکنیک‌های خاص شستشو و تهیه سطح، به دندان متصل می‌شوند. سپس با استفاده از فناوری‌های پیشرفته مثل نورسخت‌کننده، لایه‌ها به شکل دقیق و ثابتی به دندان متصل می‌شوند و فضای دوباره سد شده است.

شاید این مطلب جذاب باشد
لمینت دندان چیست و به چه کسانی توصیه می‌شود؟ بررسی کاربردها، مزایا، معایب لیمینت دندان + ویدیو

پس از اتمام فرایند پالپ کاپ غیرمستقیم، دندان تقویت می‌شود و عملکرد آن بهبود می‌یابد. پالپ کاپ غیرمستقیم به دندان قدرت و استحکام بیشتری می‌بخشد و به عنوان یک روش درمانی پایدار شناخته می‌شود. این روش، نه تنها درد و عدم راحتی بیمار را کاهش می‌دهد، بلکه از احتمال عفونت مجدد و تضعیف پالپ دندان نیز جلوگیری می‌کند.

بنابراین، پالپ کاپ غیرمستقیم یک روش موثر و پایدار برای ترمیم و تقویت پالپ دندان است. این روش به بیماران کمک می‌کند تا از دردها و مشکلات ناشی از پالپ دندان رهایی یابند و دندان‌های سالم و قابل استفاده را حفظ کنند. در صورتی که نیاز به درمان پالپ دندان وجود دارد، مشاوره با یک دندانپزشک متخصص توصیه می‌شود تا روش درمانی مناسب برای شرایط خاص شما تعیین شود.

پالپ زنده دندان: ساختار، عملکرد و اهمیت آن در حفظ سلامت دندان

پالپ زنده دندان یکی از اجزای حیاتی دندان است که درون بافت‌های سفیده دندان واقع شده است. این بافت شامل عصب‌ها، رگ‌ها، و بافت‌های مجرای ریشه است و نقش مهمی در حفظ سلامت و عملکرد صحیح دندانها دارد. در این متن، به بررسی ساختار، عملکرد و اهمیت پالپ زنده دندان در حفظ سلامت دندان می‌پردازیم.

ساختار پالپ زنده دندان:

پالپ زنده دندان درون ترکیب بافتی سفیده دندان قرار دارد و شامل توده‌ای از عصب‌ها، رگ‌ها و بافت‌های لوزالمعده مجرای ریشه است. این بافت حساس به تحریک‌های خارجی مانند دمای بالا و پایین، فشار، خوردن و نوشیدن است. پالپ زنده در نهایت به بافت‌های اطراف دندان از طریق مجرای ریشه متصل می‌شود و وظیفه اصلی آن تغذیه دندان و حفظ سلامت آن است.

ساختار پالپ زنده دندان

عملکرد پالپ زنده دندان:

پالپ زنده دندان نقش مهمی در عملکرد و حفظ سلامت دندان دارد. عصب‌ها و رگ‌های موجود در پالپ مسئول انتقال سیگنال‌های حسی و حرکتی به دندان هستند. آنها به دندان احساس درد و حساسیت در برابر تحریک‌ها از طریق سیستم عصبی مرکزی می‌دهند. علاوه بر این، پالپ زنده نقش مهمی در فرآیندهای تغذیه و تحریک دندان دارد و باعث حفظ سلامت عملکردی و ساختاری دندان می‌شود.

اهمیت پالپ زنده دندان:

حفظ سلامت پالپ زنده دندان برای حفظ سلامت و عملکرد درست دندان بسیار حائز اهمیت است. اگر پالپ دندان به هر دلیلی آسیب ببیند و التهاب و عفونت رخ دهد، ممکن است نیاز به درمان ریشه دندان (روت کانال) و یا خارج کردن دندان (اکستراکشن) وجود داشته باشد. به همین دلیل، حفظ پالپ زنده دندان و جلوگیری از آسیب و التهاب آن از اهمیت بسیاری برخوردار است.

روش‌های حفظ پالپ زنده دندان:

برای حفظ پالپ زنده دندانو جلوگیری از آسیب رسیدن به آن، رعایت مراقبت‌های دندانی منظم و بهداشت دهانی الزامی است. این شامل برسی دندان منظم با مسواک مناسب و مصرف مراهم دندانی حاوی فلوراید است. همچنین، مراجعه منظم به دندانپزشک برای بررسی و تشخیص مشکلات دندانی و انجام درمان‌های لازم نیز ضروری است.

در صورتی که پالپ دندان تحت تأثیر التهاب و عفونت قرار گرفته و آسیب دیده باشد، روش درمانی معمول برای حفظ پالپ زنده دندان، درمان ریشه دندان یا روت کانال است. در این روش، پالپ آسیب دیده از داخل دندان تخلیه شده و مجرای ریشه تمیز شده و پر شده تا عفونت از بین برود و پالپ بازسازی شود. این روش معمولاً توسط دندانپزشک تخصصی درمان ریشه دندان یا اندودانتیست انجام می‌شود.

در مواردی که پالپ زنده دندان به طور جدی آسیب دیده و امکان بازسازی آن وجود ندارد، اکستراکشن دندان (خارج کردن دندان) نیز به عنوان روش درمانی در نظر گرفته می‌شود.

نکته:

پالپ زنده دندان بازیابی کننده حیات و عملکرد دندان است. حفظ سلامت آن از اهمیت بالایی برخوردار است و نیازمند مراقبت‌های منظم و درمان‌های لازم است. از این رو، رعایت بهداشت دهانی، مراجعه به دندانپزشک به صورت منظم و اقدامات درمانی مناسب می‌تواند به حفظ سلامت و عملکرد صحیح دندانها کمک کند.

شاید این مطلب جذاب باشد
بررسی تاثیرات مخرب قلیان بر کامپوزیت دندان

پالپ زنده بجای عصب‌کشی: روشی نوین در حفظ سلامت دندان‌ها

عصب‌کشی یکی از روش‌های درمانی متداول در صورت آسیب دیدگی و التهاب پالپ دندان است. اما در سال‌های اخیر، روشی جدید به نام “پالپ زنده بجای عصب‌کشی” یا “پالپوتومی” پیدا شده است که قابلیت حفظ پالپ زنده دندان را فراهم می‌کند. در این متن، به توضیح روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی، مزایا و معایب آن، و مناسب‌ترین موارد استفاده از این روش می‌پردازیم.

پالپ زنده بجای عصب‌کشی

روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی:

روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی یک روش نوین در درمان پالپ دندان است که به جای خارج کردن کامل پالپ دندان، تلاش می‌کند تا پالپ زنده را در داخل دندان حفظ کند. این روش با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته جراحی و درمان ریشه دندان، پالپ آسیب دیده را از داخل دندان تخلیه کرده و با مواد ضدعفونی کننده پر می‌شود. سپس، مجرای ریشه دندان با استفاده از مواد پر کننده و سدکننده مناسب درمان می‌شود تا عفونت از بین برود و پالپ بازسازی شود. این روش به دندان امکان می‌دهد تا عملکرد طبیعی خود را حفظ کند و نیاز به پوشش و کاپ دندان مصنوعی ندارد.

مزایا:

  1. حفظ پالپ زنده: استفاده از روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی، امکان حفظ پالپ زنده دندان را فراهم می‌کند. این امر موجب حفظ عملکرد طبیعی دندان و حساسیت آن نسبت به تحریک‌های حرارتی و فشاری می‌شود.
  2. حفظ ساختار دندان: با حفظ پالپ زنده، ساختار دندان حفظ می‌شود و نیاز به جراحی‌های بزرگتر مانند ایمپلنت یا پروتز دندان کاهش می‌یابد.
  3. زمان کوتاه درمان: روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی به طور معمول زمان کمتری را نسبت به روش عصب‌کشی سنتی در بر می‌گیرد. این به معنای کاهش زمان جلسات درمانی و عود بیشتری از بیمار است.
  4. ریسک کمتر عفونت پس از درمعایب:
  5. محدودیت‌های موضعی: روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی در برخی موارد قابل استفاده نیست و تصمیم‌گیری در مورد استفاده از این روش باید با توجه به شرایط خاص هر بیمار انجام شود. ممکن است در برخی موارد پالپ دندان به حدی آسیب ببیند که حفظ آن امکان‌پذیر نباشد.
  6. پیچیدگی درمان: روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی به دلیل استفاده از تکنیک‌های پیشرفته و پیچیده‌تر نسبت به روش عصب‌کشی سنتی، نیازمند تخصص و تجربه بالای دندانپزشک است. این ممکن است منجر به هزینه‌های بیشتر و دسترسی محدودتر به این روش در برخی مناطق شود.
  7. قابلیت عود بیماری: در برخی موارد، عود بیماری و التهاب پالپ ممکن است رخ دهد و نیاز به درمان دوباره باشد. این امر ممکن است نیاز به ترمیمات و مراقبت‌های مکرر را به همراه داشته باشد.

مناسب‌ترین موارد استفاده:

روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی در برخی موارد می‌تواند به عنوان روش درمانی مناسب مورد استفاده قرار بگیرد. مواردی که می‌توانند برای استفاده از این روش مناسب باشند عبارتند از:

  1. آسیب دیدگی کم پالپ دندان: در صورتی که پالپ دندان کمترین آسیب را داشته باشد و امکان حفظ آن وجود داشته باشد، روش پالپ زنده مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  2. دندان‌های جوان: در صورتی که دندان جوان و در حال رشد باشد و پالپ زنده داشته باشد، معمولاً این روش به عنوان یک راه حل حفظ پالپ مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  3. دندان‌های بزرگ و قوی: در برخی موارد، دندان‌های بزرگ و قوی با ساختار محکم و اصلاح‌نشده می‌توانند برای استفاده از روش پالپ زنده مناسب باشند.

در هر صورت، تصمیم در مورد استفاده از روش پالپ زنده بجای عصب‌کشی باید توسط دندانپزشک متخصص بر اساس وضعیت و نیازهای خاص هر بیمار گرفته شود.

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا